6 Mart 2011 Pazar

Yaşam Sirkinde Bir Fil Olmak


"Kente yeni bir sirk gelmişti. Küçük çocuk büyük bir heyecanla sirk çadırının kurulduğu meydana koştu.  Butün gününü çalışmaları izleyerek geçirdi. Özellikle fillerin gücüne hayran olmuştu, sirk çadırını ayakta tutan o kocaman direkleri nasılda kolaylıkla çekiyorlardı, ne kadar güçlü hayvanlardı.  Eve döner dönmez babasına yalvardı.  Mutlaka o sirke gitmek istiyordu, filleri izlemek istiyordu.  Birkaç gün sonra ailece sirki izlemeye gittiler, palyaçolar,trapezciler, arslan terbiyecisi, atların müthiş gösterisi ve tabi ki filler, adeta büyülü bir dünyada gibiydi çocuk.

Gösteri sona erince babası ile birlikte çadırın etrafında dolaştılar bir süre, çocuk tekrar filleri görmek istedi... Filleri görünce şaşkınlıkla babasına baktı çocuk. Filler ayaklarından zincirlerle bir yere bağlanmışlar,sakin sakin önlerine konulanları yemekle meşguldüler.  Çocuk bir türlü kavrayamıyordu, bu kadar güçlü hayvanlar neden bu zincirlere bağlı öylece duruyorladı.  Oysaki kendi gözleri ile görmüştü, o kocaman sirk çadırını taşıyan devasa direkleri nasılda kolaylıkla çekiyorlardı.  Bir türlü anlam veremiyordu çocuk, neden zincirlerini çekip koparmıyorlardı.

Babası, yavrum onlar doğdukları ilk günden itibaren ayaklarına takılan bu zincirlerle yaşamaya alışırlar, bu onlar için öylesine bedenlerinin bir parçası haline gelir ki, rahatlıkla  bir çekişte koparabilecek güce sahip olmalarına rağmen ondan kurtulmayı hiç düşünmezler, diyerek durumu açıklamaya çalıştı çocuğa."   

Hiç düşündünüzdü mü; bizimde kendimizle ilgili olarak, hiç sorgulamadan kabullendiğimiz zincirlerimiz var mı acaba...Farklı olabileceğine, değişebileceğine asla kafa yormadığımız, belki de üzerinde düşünmek gerektiğinin bile farkına varmadığımız...

Ailemiz,okuduğumuz okullar,öğretmenlerimiz,yaşadığımız şehir, yaşadığımız ülke,iş hayatımız...Bunların tamamı, bizim düşünce biçimimizi belirleyen şablonlar verir bize ve bizler de farkında olmadan bu şablonları kimliğimizin bir parçası haline getiririz...

Bu şablonlara düşünce kalıplarımız diyebiliriz...Kendimize dikkat edelim bakalım, nasıl düşünüyoruz...
Genelde olumlu mu düşünüyoruz, yoksa sürekli yargılayan,eleştiren bir tarzda mı düşünüyoruz...Eğer kendimizi sürekli olumsuzluklara odaklanan bir düşünce bulutu içinde buluyorsak, fark ettiğimiz an da şu soruyu soralım:  BÖYLE DÜŞÜNMEME NEDEN OLAN ŞEY NEDİR?

Genelde olumsuz düşüncelerin arkasında farkında olmadan yerleşmiş kalıplar olabilir, bu zaman zaman bir duygu olarak da ortaya çıkabilir...Sizin böyle düşünmenize neden olan kalıp ya da duygu ne olabilir acaba?

1 yorum:

  1. Özgürlüklerimizi sınırlayan o kadar çok şey var ki, zincirlerimiz biz farketmeden ağırlaşmış ve kalınlaşmış... Bundan sonra karamsarlığa kapılınca dikkat edeceğim bakalım, bir durup bu yazıyı düşünüp, sorgulayacağım geçmişi...

    YanıtlaSil